Τι σημαίνει «ήσυχο σπίτι» — και γιατί δεν είναι το ίδιο για όλους
«Ψάχνω ήσυχο σπίτι.»
Είναι ίσως μία από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που θα δεις σε ένα προφίλ ή σε μια αγγελία για συγκατοίκηση. Το πρόβλημα είναι ότι δεν σημαίνει το ίδιο πράγμα για όλους.
Ο Νίκος, για παράδειγμα, μπορεί να θεωρεί ένα σπίτι ήσυχο αν δεν υπάρχουν πάρτι και δυνατή μουσική. Για την Ελένη, «ήσυχο» μπορεί να σημαίνει να μπορεί να διαβάσει το βιβλίο της το βράδυ χωρίς να μιλάει κανείς στο σαλόνι.
Και οι δύο μπορεί να λένε ότι θέλουν «ένα ήσυχο σπίτι».
Αλλά μάλλον δεν ψάχνουν το ίδιο σπίτι.
Η πρώτη παγίδα είναι ότι θεωρούμε την ησυχία αυτονόητη
Όταν γνωρίζεις έναν πιθανό συγκάτοικο και τον ρωτάς «είσαι ήσυχος;», σχεδόν πάντα η απάντηση θα είναι «ναι».
Κανείς δεν θέλει να σου πει στην πρώτη γνωριμία:
«Μου αρέσει να έχω φίλους στο σπίτι κάθε βράδυ και παίζω PlayStation μέχρι τις 3 το πρωί.»
Αλλά ακόμα κι αν κάποιος σου πει την αλήθεια, το «είμαι ήσυχος» είναι αρκετά υποκειμενικό.
Μπορεί να θεωρεί ότι το να ακούει μουσική με ακουστικά είναι αυτονόητο. Μπορεί να θεωρεί φυσιολογικό να μαγειρεύει στις 12 το βράδυ. Μπορεί να μιλάει δυνατά στο τηλέφωνο χωρίς καν να το αντιλαμβάνεται.
Δεν σημαίνει ότι κάνει κάτι λάθος.
Απλώς έχετε διαφορετικό όριο στο τι θεωρείται φυσιολογικό μέσα στο σπίτι.
Πότε χρειάζεσαι πραγματικά ησυχία;
Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που αξίζει να ξεκαθαρίσεις με τον εαυτό σου.
Θες ένα σπίτι όπου επικρατεί ησυχία όλη την ημέρα; Ή απλώς δεν θέλεις πάρτι και δυνατή μουσική;
Μπορεί να δουλεύεις από το σπίτι και να χρειάζεσαι ηρεμία μεταξύ 9:00 και 17:00. Μπορεί να σπουδάζεις και να θέλεις να διαβάζεις το βράδυ. Ή μπορεί απλώς όταν επιστρέφεις σπίτι να θέλεις να κλείσεις την πόρτα και να απομονωθείς λίγο από τον κόσμο.
Όλα αυτά είναι διαφορετικές ανάγκες.
Γι’ αυτό είναι πολύ πιο χρήσιμο να πεις:
«Θέλω ησυχία μετά τις 23:00 γιατί κοιμάμαι νωρίς.»
παρά:
«Θέλω ήσυχο σπίτι.»
Το πρώτο αφήνει πολύ λιγότερο χώρο για παρεξηγήσεις.
Το πρόγραμμα του συγκάτοικου μπορεί να είναι πιο σημαντικό από τον χαρακτήρα του
Ας πούμε ότι γνωρίζεις κάποιον και τα βρίσκετε εξαιρετικά.
Είναι ευγενικός, καθαρός, κοινωνικός και φαίνεται ότι θα μπορούσατε να γίνετε και φίλοι.
Μετά μαθαίνεις ότι δουλεύει νυχτερινές βάρδιες και επιστρέφει στις 2:00 ή 3:00 το πρωί.
Εσύ ξυπνάς κάθε μέρα στις 7:00.
Ξαφνικά ένα χαρακτηριστικό που φαινόταν ασήμαντο γίνεται πολύ σημαντικό.
Το αντίστροφο μπορεί να συμβεί επίσης. Αν και οι δύο δουλεύετε από το σπίτι και χρειάζεστε ησυχία κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορεί να έχετε βρει έναν εξαιρετικό συνδυασμό.
Η συμβατότητα στη συγκατοίκηση δεν είναι πάντα θέμα χαρακτήρα. Πολύ συχνά είναι θέμα καθημερινότητας.
Και τι γίνεται με τους φίλους;
Εδώ αρχίζουν αρκετές από τις κλασικές παρεξηγήσεις.
Ο ένας λέει:
«Έφερα δύο φίλους για ένα ποτό, δεν έγινε κάτι.»
Ο άλλος σκέφτεται:
«Μα νόμιζα ότι είχαμε ήσυχο σπίτι.»
Κανείς δεν είναι απαραίτητα παράλογος.
Απλώς δεν είχαν συζητήσει τι σημαίνει «επισκέπτες» πριν συγκατοικήσουν.
Πόσο συχνά μπορεί να έρχεται κόσμος; Είναι εντάξει να κοιμηθεί ένας φίλος στον καναπέ; Τι γίνεται με έναν σύντροφο που μένει συχνά το βράδυ;
Δεν χρειάζεται να δημιουργήσεις έναν κανονισμό 20 σελίδων.
Αρκεί να ξέρεις περίπου τι περιμένει ο άλλος από το σπίτι του.
Ήσυχο σπίτι δεν σημαίνει απαραίτητα άδειο σπίτι
Αυτό είναι επίσης σημαντικό.
Μπορεί να θέλεις ένα ήσυχο σπίτι και ταυτόχρονα να σου αρέσει να κάθεστε με τον συγκάτοικό σου στην κουζίνα, να μαγειρεύετε μαζί ή να βλέπετε μία ταινία.
Το αντίθετο είναι επίσης πιθανό.
Κάποιος μπορεί να μην κάνει ποτέ πάρτι, αλλά να θέλει να μιλάτε και να περνάτε χρόνο μαζί κάθε μέρα. Κάποιος άλλος μπορεί να θέλει απλώς έναν άνθρωπο που μοιράζεται το ενοίκιο και τίποτα περισσότερο.
Και οι δύο τρόποι συγκατοίκησης είναι απολύτως φυσιολογικοί.
Το θέμα είναι να βρεις τον άνθρωπο που θέλει περίπου αυτό που θέλεις κι εσύ.
Μην ψάχνεις απλώς «ήσυχο συγκάτοικο»
Αντί να γράψεις:
«Ψάχνω ήσυχο άτομο.»
προσπάθησε να εξηγήσεις τι σημαίνει αυτό για εσένα.
Για παράδειγμα:
«Μου αρέσει να υπάρχει παρέα στο σπίτι, αλλά προτιμώ να μην έχουμε συχνά πάρτι και θέλω ησυχία μετά τις 23:00.»
Ή:
«Δουλεύω από το σπίτι, οπότε χρειάζομαι ένα σχετικά ήσυχο περιβάλλον μέσα στην ημέρα.»
Ή ακόμα:
«Μου αρέσει ένα κοινωνικό σπίτι και δεν με ενοχλούν οι φίλοι, αρκεί να υπάρχει σεβασμός στις ώρες κοινής ησυχίας.»
Ξαφνικά, το «ήσυχο σπίτι» γίνεται κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο.
Και αυτό βοηθάει και εσένα και τον υποψήφιο συγκάτοικο.
Τελικά, τι σπίτι θέλεις;
Πριν αρχίσεις να ψάχνεις συγκάτοικο, κάνε στον εαυτό σου μια απλή ερώτηση:
«Πώς θέλω να είναι το σπίτι μου όταν επιστρέφω σε αυτό;»
Θέλω να μπορώ να διαβάζω με ησυχία;
Θέλω να υπάρχει κόσμος και παρέα;
Θέλω να έχω τον χώρο μου αλλά να μπορούμε να κάνουμε και παρέα;
Θέλω ένα σπίτι που να είναι περισσότερο «βάση» για ύπνο και ξεκούραση ή ένα σπίτι που να αποτελεί μέρος της κοινωνικής μου ζωής;
Δεν υπάρχει σωστή απάντηση.
Υπάρχει μόνο αυτό που ταιριάζει σε εσένα.
Γιατί αυτό έχει σημασία στο Flatshare
Στη συγκατοίκηση, το σωστό σπίτι δεν είναι απαραίτητα αυτό με το καλύτερο δωμάτιο ή το χαμηλότερο ενοίκιο.
Είναι αυτό στο οποίο μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να ζει καλά.
Και για να συμβεί αυτό, πρέπει πρώτα να ξέρεις τι σημαίνει «καλά» για εσένα.
Στο Flatshare.gr θέλουμε να κάνουμε ακριβώς αυτό πιο εύκολο: να γνωρίζεις ανθρώπους με παρόμοιες συνήθειες, προτιμήσεις και τρόπο ζωής.
Γιατί τελικά, το ερώτημα δεν είναι μόνο:
«Ποιος έχει ένα δωμάτιο διαθέσιμο;»
Είναι:
«Με ποιον θα μπορώ πραγματικά να νιώθω σπίτι μου;»